Ινστιτούτο Γνωσιακής Αναλυτικής Ψυχοθεραπείας

15ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ψυχολογικής Έρευνας , Λευκωσία, Κύπρος,Μάιος, 2015

Η επιστημονική ομάδα του ΙΓΑΨ  παρουσιάσαμε στο 15ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ψυχολογικής Έρευνας , Λευκωσία, Κύπρος, Μάιος, 2015, τα παρακάτω συμπόσια.

ΣΥΜΠΟΣΙΟ 1

Σχεσιακή Ψυχαναλυτική Ψυχοθεραπεία , Μεταβίβαση & Ανάλυση εκπραξιών (enactments) σε Ασθενείς με Διαταραχή Προσωπικότητας

Σταύρος Χαραλαμπίδης,Δημήτριος Τσιάκος, Κωνσταντίνος Μαθιούδης

Ινστιτούτο Γνωσιακής Αναλυτικής Ψυχοθεραπείας

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Το συμπόσιο αυτό επιχειρεί να αναδείξει τις βασικές αρχές του μοντέλου της Σχεσιακής Ψυχανάλυσης αναπτυσσόμενη κυρίως στην Αμερική από το 1980 με κύριο δημιουργό τον StephenMitchellκαι προπάτορα τον Φερέντσι. Περιληπτικά περιλαμβάνει συστατικά στοιχεία από το Αμερικανικό φεμινιστικό κίνημα κυρίως, την ψυχαναλυτική θεωρία του Εαυτού με κύριο εκφραστή τον Kohut, την θεωρίας της διυ-υποκειμενικής συναλλαγής στην Ψυχαναλυτική διεργασία με θεμελιωτές τους Mitchell, Bronberg,Benjamin, Ogden, την θεωρία της Διαπροσωπικής Ψυχανάλυσης με κύριο εκφραστή τον Sullivan,ερευνητικά δεδομένα από τον τομέα της ψυχαναλυτικής μελέτης δεσμού τροφού-παιδιού με κυρίαρχη μορφή τους DanielStern, BeatriceBeebe. Οι συντελεστές του συμποσίου είναι εκπαιδευόμενοι από βασικές μορφές της σύγχρονης Σχεσιακής Ψυχανάλυσης και λαμβάνουν χρόνια εποπτεία στην θεραπευτική επαφή με δύσκολους χαρακτηριολογικά ασθενείς, από πρωτοπόρους στην Μοντέρνα Ψυχανάλυση όπως οι JonathanSlavin,JeremySafran,RuthelenJosselson, Σπύρος Ορφανός. Θα παρουσιάσουν μια επικαιροποιημένη ενότητα ανάλυσης μελετών περίπτωσης ,όπου κύριο στοιχείο ήταν οι εκπραξίες. Οι εκπραξίες (enactments) δημιουργούνται προκειμένου να επικοινωνήσουν αυτό που ονομάζεται ‘σχεσιακό ασυνείδητο’, και εμφανίζονται σε δύσκολες φάσης της μεταβιβαστικής σχέσης όπου ο αναλυτής επενδύει στον αναλυτή εγκλωβισμένα συναισθήματα ως να είναι κάποιο αντικείμενο του παρελθόντος .Το συμπόσιο θα καταδείξει τις βασικές διαφορές ανάλυσης και επικοινωνίας/χρήσης της υποκειμενικής αντίδρασης του Αναλυτή στις εκπραξίες, από το κλασικό μοντέλο Ψυχαναλυτικής εργασίας όπως αυτό δημιουργήθηκε από τον Φρόυντ. Ο αναλυτής επιδρά και επεμβαίνει στο ‘εδώ και τώρα’ έχοντας ταυτόχρονα υπόψιν του το αναπτυξιακό δυναμικό του αναλυόμενου (παρελθοντικές σχέσεις αντικειμένων) αλλά και το σχεσιακό δυναμικό με τον Αναλυτή όπως εκφράζεται από φαντασιώσεις, όνειρα και κυρίως την ανάγκη του αναλυόμενου για ‘αυθεντική’ σχέση με τον Αναλυτή του. Η αυτοαποκάλυψη του Αναλυτή σχετικά με το βίωμα που έχει για τον ασθενή του γίνεται μέσα από το θεωρητικό κατασκεύασμα του ‘αναλυτικού τρίτου’ (ΤhomasOgden) του πεδίου που συνδημιουργείται από το αναλυτικό ζεύγος σε κάθε ανάλυση και είναι η κύρια μονάδα μελέτης στην Σχεσιακή Ψυχανάλυση.

Λέξεις κλειδιά. Σχεσιακή Ψυχανάλυση, Δι-υποκειμενικότητα, Εαυτοαντικείμενο, Μεταβίβαση, Επιδιορθωτική Εμπειρία

Εργασίες συμποσίου

Εργασία 1

Τίτλος: Οι νυν και πρώην Ψυχαναλυτές με τον ίδιο θεραπευόμενο, ένα τρίγωνο Μητρικόμορφης μεταβίβασης στην ψυχική παρουσία του απόντος Πατέρα ,μια μελέτη περίπτωσης Σχεσιακής Ψυχαναλυτικής Ψυχοθεραπείας Ασθενούς Οριακή Δομή
Περίληψη: Περίληψη: Η Α 55 ετών, ήρθε στο Ιγαψ με την ανάγκη να ξεκινήσει δεύτερη ανάλυση καθώς η καθημερινότητα της υποδείκνυε την ‘ασυνείδητη παρουσία άλυτων θεμάτων όπως αϋπνίες, βουλιμικές κρίσεις καθώς και ατέρμονες συγκρούσεις με τις τρεις κόρες της’ .Είχε προηγηθεί οκταετής ψυχανάλυση με φροϋδικό αναλυτή με δυο συνεδρίες εβδομαδιαίως με ντιβάνι. Ξεκινήσαμε ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεία αντικριστή δυο φορές εβδομαδιαίως βασισμένη στην Σχεσιακή Ψυχαναλυτική μέθοδο. Μετά από 1,5 χρόνο ο υποφαινόμενος ξεκίνησε να παρουσιάζει το περιστατικό σε εβδομαδιαία εποπτεία 1 ώρας μέχρι σήμερα όπου έχουν συμπληρωθεί 13 μήνες εποπτείας. Στην προηγούμενη ανάλυση η Α είχε αναλυθεί σχεδόν επαρκώς προς την πατρική μεταβίβαση και τα θέματα του πατέρα. Ωστόσο γρήγορα διαφάνηκε ότι η Α ξεκίνησε να μεταβιβάζει μητρικόμορφα. Στο τέλος μιας συνεδρίας του ανακοινώνει ότι δεν θα έρθει στις επόμενες δυο συνεδρίες της ερχόμενης εβδομάδος καθώς είχε να πάει σε επαγγελματικό ταξίδι. Ο θεραπευτής καθώς είχε ολοκληρωθεί η συνεδρία χαμογέλασε με νόημα μόνο. Σε επομένη συνεδρία η Α αποκαλύπτει ότι είχε ενοχή για αυτήν της τη συμπεριφορά. Πρόεκυψε ότι συμπεριφέρθηκε στον αναλυτή ως να ήταν η μητέρα της όπου κατά την εφηβεία, της ανακοίνωνε τις αποφάσεις της χωρίς να της δίνει την δυνατότητα του διαλόγου ,προκειμένου να μην έρθουν σε αντιπαράθεση. Σε επόμενη συνεδρία πρόεκυψε όνειρο και η συνεργατική του ερμηνεία επέφερε την επιδιορθωτική αλλαγή κατά την οποία η Α μπόρεσε βιωματικά να σχετιστεί με το νέο αντικείμενο χωρίς την ‘παραμορφωτική’ επίδραση του παλιού αντικειμένου .Βίωσε το Δι-υποκειμενικό πάρε δώσε στον Αναλυτικό Τρίτο και μπόρεσε να αρχίσει να πενθεί την έλλειψη της μητέρας. Ξεκίνησε πιο ευδιάκριτα μια σύγκριση μεταξύ του νέου αναλυτή και του νέου ,η οποία ερμηνεύτηκε ως ανάγκη να μιλήσει στην μητέρα της υπό την ψυχική παρουσία του απόντος πατέρα. . Η μεταβίβαση εκεί δεν είναι μόνο προερχόμενη από τα ενδοβλημένα αντικείμενα του παρελθόντος αλλά επηρεάζεται από τον τρόπο που ο αναλυτής είναι διαθέσιμος να παρουσιαστεί ως εαυτο-αντικείμενο για τον αναλυόμενο ώστε να διατηρηθεί η εσωτερική συνοχή του Εαυτού αλλά και να παρουσιαστεί ως νέο αντικείμενο προς επιδιορθωτική ενδοβολή. Μια σχέση με αμοιβαίο σεβασμό στην προηγούμενη ανάλυση αλλά και με δυνατότητα πηγαίας κριτικής της έγινε η αφορμή να κατανοηθεί η μαινόμενη πλευρά της μητέρας της η οποία παρεμπόδιζε την σχέση με τον πατέρα ακόμα και στο φαντασιακό πεδίο.
Στοιχεία συγγραφέων: Σταύρος Χαραλαμπίδης*, Δημήτριος Τσιάκος, Κωνσταντίνος Μαθιούδης
Φορείς συγγραφέων  : Ινστιτούτο Γνωσιακής Αναλυτικής Ψυχοθεραπείας
Συγγραφέας που παρουσιάζει: Σταύρος Χαραλαμπίδης

Εργασία 2

Τίτλος: Αυτό-αποκάλυψη στη Σχεσιακή Ανάλυση
Περίληψη: Στην διάλεξη αυτή θα γίνει παρουσίαση των τρόπων αξιοποίησης του υλικού που αναδύεται στο θεραπευτικό δωμάτιο μετά από κάποια αποκάλυψη από τη μεριά του θεραπευτή. Ανεξάρτητα από το πόσο αυθεντική ή πραγματική είναι, η ακούσια αυτο-αποκάλυψη απαντάται συνεχώς, συχνά εν αγνοία του θεραπευτή. Σύμφωνα με τις βασικές αρχές της διυποκειμενικότητας που αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της Σχεσιακής Ανάλυσης, ο θεραπευτής πάντοτε μεταβιβάζει αρκετά στοιχεία του εαυτού του και κλινικά επιλέγει αν θα επικυρώσει ή όχι η την «φαντασία» των ασθενών. Η προσεκτική έκφραση και φυσικά η περαιτέρω ανάλυση κάτι «προσωπικού» μπορεί να χρησιμεύσει ως μια «συναισθηματική σύνδεση» που προωθεί και εμβαθύνει το θεραπευτικό έργο. Επίσης μειώνει την συγκαταβατική και αυταρχική προσέγγιση και μερικές φορές παρέχει ένα πλαίσιο επικύρωσης της εμπειρίας του ασθενούς η οποία σε ορισμένες περιπτώσεις είναι εξαιρετικά χρήσιμη. Ο Yalom σημειώνει ότι η αυτό-αποκάλυψη διευκολύνει τον έλεγχο της και θα πρέπει να χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο καθώς η θεραπεία προχωρά, θεωρώντας ότι οι επιλεκτικές αυτο-αποκαλύψεις βοηθούν τον ασθενή να ασχοληθεί με τον θεραπευτή ως πραγματικό πρόσωπο στο "εδώ και τώρα". Στη διάλεξη αυτή θα παρουσιαστούν διαφορετικές μορφές αυτό-αποκάλυψης από το θεραπευτή, ορισμένες εκούσιες και άλλες ακούσιες, και φυσικά διαφορετικής υφής (αποκάλυψη συναισθήματος, προσωπικής εμπειρίας, διάθεσης, επί της διαδικασίας ή επί της σχέσης). Θα επεξηγηθούν οι διαφορές αναφορικά με το περιεχόμενο των δεδομένων που μοιραζόμαστε με τους ασθενείς αλλά και οι διαφορές αναφορικά με τη διαδικασία και τον χωροχρόνο που ο θεραπευτής επιλέγει να διαδράσει με τον παραπάνω τρόπο. Τέλος, θα εξεταστεί η καταλληλότητα της εκάστοτε μορφής αυτό-αποκάλυψης σύμφωνα με τη δομή της προσωπικότητας του ασθενή και τη φάση της θεραπείας σε κάθε περίπτωση ξεχωριστά και ταυτόχρονα θα συσχετιστούν τα παραπάνω μοτίβα «ψυχοπαθολογίας» με το σχεσιακό πρότυπο αλληλεπίδρασης που αναπαράγεται μέσα στο θεραπευτικό δωμάτιο. Λέξεις - κλειδιά: αυτό-αποκάλυψη, σχεσιακή ανάλυση
Στοιχεία συγγραφέων: Τσιάκος Δημήτριος*, Χαραλαμπίδης Σταύρος, Μαθιούδης Κωνσταντίνος
Φορείς συγγραφέων : Ινστιτούτο Γνωσιακής Αναλυτικής Ψυχοθεραπείας
Συγγραφέας που παρουσιάζει: Τσιάκος Δημήτριος

Εργασία 3

Τίτλος: Μελέτη Περίπτωσης : Το Μοναστήρι της Ψυχοθεραπείας
Περίληψη: ΠΕΡΙΛΗΨΗ Ο χώρος της ψυχοθεραπείας θεωρείται ιερός από την άποψη ότι ειδικές συνθήκες διαμορφώνουν ένα μυστικό περιβάλλον συνάντησης. Η έννοια του απόρρητου εξασφαλίζει την αποκλειστικότητα και την πλήρη προστασία του άλλου. Επίσης, η αποκάλυψη του θεραπευόμενου πολλές φορές συνδέεται με ένα είδος εξομολόγησης προς τον θεραπευτή. Στην ψυχοθεραπεία, ο ρόλος του θεραπευτή είναι να αγκαλιάσει την ευαλωτότητα του θεραπευόμενου με στόχο την ανακούφιση. Η απενοχοποίηση αποτελεί σημαντικό εργαλείο για την μείωση της ντροπής και την ενδυνάμωση της θεραπευτικής σχέσης. Στην παρούσα διάλεξη θα συζητηθεί η περίπτωση του Χ. (25 ετών) με βαριά ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή. Ο Χ. παρουσιάζει εμμονές και στερεοτυπίες θρησκευτικού περιεχομένου. Στο παρελθόν είχε πρόβλημα με το αλκοόλ και παρουσίαζε μια οριακόμορφη συμπεριφορά. Επίσης, διαγνώστηκε με ηπατίτιδα C και ακολούθησε ειδική θεραπεία για 8 μήνες. Παράλληλα, βρίσκεται υπό ψυχιατρική αγωγή τα τελευταία 2 χρόνια. Το εξέχον του δίλημμα είναι αν θα πρέπει να παραιτηθεί από τα εγκόσμια και να μονάσει στο Άγιο Όρος. Στο παρελθόν είχε παραμείνει στο Όρος για περίπου 2 χρόνια, αλλά η έντονη αμφιβολία για την πίστη του τον ανάγκασε να επιστρέψει στο σπίτι του. Ο Χ. αντιμετωπίζει μόνιμη αμφιθυμία ως προς την ενηλικίωσή του. Αρχικά δείχνει αδιάφορος ως προς το μέλλον και την διάθεση για ζωή. Κύριοι αμυντικοί μηχανισμοί που χρησιμοποιεί είναι η σχάση και η διανοητικοποίηση σε όλους τους τομείς. Ο Χ. είναι μοναχοπαίδι, ορφανός από μητέρα την τελευταία πενταετία και συζεί με τον πατέρα του. Οι σχέσεις του με τους γονείς περιγράφονται άκρως συγκρουσιακές ως προς τις πρώιμες ανάγκες του. Λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων, η σεξουαλική του ζωή παρουσιάζει κενά με ελάχιστες εμπειρίες με ιερόδουλες. Ο Χ. αρχικά εμφανίζεται αρνητικός στην θεραπεία και σταδιακά γίνεται φανατικός οπαδός της μέσα από την αποδοχή. Αποκαλεί τον θεραπευτή μέντορα και αφήνει την αίσθηση ότι απευθύνεται σε κάποιο ανώτερο κληρικό. Ο θεραπευτής αντιπάλεται της εξιδανίκευσης που του προσδίδεται μέσα από προκλήσεις και αντιπαραθέσεις. Προσπαθεί να μυήσει τον Χ. σε ένα σχεσιακό παιχνίδι ισότιμης αξίας και φέρνει συχνά τον εαυτό του στο προσκήνιο με βιωματικές αποκαλύψεις (αντιμεταβίβαση). Ο Χ. μαθαίνει να αποκωδικοποιεί τα εξωγήινα θρησκευτικά σύμβολα, εσωτερικεύοντας πιο υπαρκτά και γήινα αντικείμενα. Ο θεραπευτής γίνεται σύμμαχός του ύστερα από συνεχείς μάχες ανάμεσα στο πραγματικό και το ιδεώδες. Τελικά, ο ευνουχισμός και η αποστέρηση της φροντίδας του Χ. από τους σημαντικούς άλλους βρίσκουν καταφύγιο στο Μοναστήρι της Ψυχοθεραπείας. Η απλότητα και ταπεινότητα γίνονται τα μόνα μέσα ώστε να ανέβουν μαζί το Όρος των δυσκολιών με απώτερο σκοπό την ψυχική κάθαρση.
Στοιχεία συγγραφέων: Κωνσταντίνος Μαθιούδης*, Σταύρος Χαραλαμπίδης, Δημήτριος Τσιάκος
Φορείς συγγραφέων  : Ινστιτούτο Γνωσιακής Αναλυτικής Ψυχοθεραπείας
Συγγραφέας που παρουσιάζει: Κωνσταντίνος Μαθιούδης

ΣΥΜΠΟΣΙΟ 2

Συμπόσιο : Δεοντολογικά ζητήματα και η επίλυση τους σε γκρουπ Ομαδικής θεραπείας κατά IrvinYalomμε Ασθενείς με Διαταραχή Προσωπικότητας.

Σταύρος Χαραλαμπίδης,Δημήτριος Τσιάκος, Κωνσταντίνος Μαθιούδης.

Ινστιτούτο Γνωσιακής Αναλυτικής Ψυχοθεραπείας

ΠΕΡΙΛΗΨΗ  ΣΥΜΠΟΣΙΟΥ

Σε αυτό το συμπόσιο θα γίνει ανάλυση δεοντολογικών ζητημάτων και πως επηρέασαν τον τρόπο αλληλεπίδρασης στο ‘εδώ και τώρα’ σε 2 διαφορετικές ομάδες 8-11 ατόμων με δυο θεραπευτές .Ειδικότερα θα γίνει κατανοητό το πώς αλληλεπιδρούν στο ‘εδώ και τώρα’  μεταξύ τους οι δυο συνθεραπευτές ,πώς γίνονται οι εξατομικευμένες παρεμβάσεις σε έναν θεραπευόμενο, σε δυαδική αλληλεπίδραση δυο θεραπευόμενων, καθώς και στην τεχνική παρέμβαση των θεραπευτών στο ‘γκρουπ σαν όλο’. Τα ζητήματα δεοντολογίας θα αποκαλύψουν τον τρόπο που αλληλεπιδρούν οι δυο θεραπευτές μεταξύ τους ,με τον επόπτη τους, με τον εσωτερικό επόπτη και με το γκρουπ. Τα πολλαπλά δυναμικά θα αναλυθούν έτσι ώστε να κατανοηθεί ότι ο Ομαδικός Θεραπευτής στο μοντέλο αυτό είναι ευάλωτος στις μεταβολές του συναισθηματικού κλίματος μέσα του όσο και στην ομάδα και ικανός ταυτόχρονα να ανταπεξέρχεται σε δύσκολες συναισθηματικές διαδράσεις. Η χρήση της δεοντολογίας θα αναλυθεί με προεξάρχουσες τις ανάγκες των θεραπευόμενων για ένα ασφαλές και σταθερό πλαίσιο και την διερεύνηση κατά πόσο η πίεση να ακροβατήσει ο Ομαδικός θεραπευτής σε θέματα δεοντολογίας προκύπτει σαν ανάγκη του γκρουπ να αξιολογήσει, κριτικάρει, αντιπαρατεθεί με την αυθεντία των θεραπευτών. Οι συζητητές επίσης θα αναδείξουν την κοινή βιωματική συνιστώσα του μοντέλου Yalom με τη Σχεσιακή Ψυχανάλυση και θα εμβαθύνουν στην διαφορετικότητα των θεωρητικών κατασκευασμάτων των δυο σχολών. Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στην έννοια του ‘αναλυτικού τρίτου’ (ThomasOgden) και του μοναδικού τρόπου που οι ομιλητές έχουν συνθέσει αυτό το κατασκεύασμα με την πρακτική του εφαρμογή στο ‘εδώ και τώρα’ στο πλαίσιο της Ομαδικής Θεραπείας. Μνεία θα δοθεί και στην χρήση της αυτοαποκάλυψης του Ομαδικού Θεραπευτή ως χρηστικό μέσο εμβάθυνσης της εγγύτητας με τα μέλη της θεραπευτικής του Ομάδος. Η ανάλυση της λανθάνουσας επιθετικότητας με τη μορφή του φαινομένου του ‘αποδιοπομπαίου’ τράγου θα μας απασχολήσει ως βασική αιτία δημιουργίας δεοντολογικών ζητημάτων. Στην διάλεξη θα παρουσιάσουν και συνομιλήσουν ο μοναδικός Ευρωπαίος Πιστοποιημένος Ομαδικός Ψυχοθεραπευτής/ Επόπτης  με την μέθοδο Yalom Χαραλαμπίδης Σταύρος (Διευθυντής ΙΓΑΨ) και οι Πιστοποιημένοι Ομαδικοί Ψυχοθεραπευτές με την μέθοδο Yalom Τσιάκος Δημήτριος , (Υποδιευθυντής ΙΓΑΨ) και Κώστας Μαθιούδης, (Ιδρυτικό Μέλος ΙΓΑΨ). Αποτελούν την Ελληνική Ομάδα που μαζί με την Κινεζική απαρτίζουν τις -μοναδικές σε Παγκόσμιο επίπεδο - επίσημα Πιστοποιημένες Ομάδες εφαρμογής του Μοντέλου Ομαδικής Ψυχοθεραπείας του IrvinYalom.

Λέξεις - κλειδιά: Δεοντολογία, Ομαδική Ψυχοθεραπεία, IrvinYalom, Διαπροσωπική Διάδραση, Εδώ και Τώρα

Εργασίες συμποσίου

Εργασία 1

Τίτλος: Ψηλαφώντας στο σκοτάδι
Περίληψη: Στην παρουσίαση αυτή θα αναλυθεί μια διαφορετικού τύπου ομαδική συνεδρία και θα επεξηγηθούν οι λόγοι που οι θεραπευτές αποφάσισαν να αυτοσχεδιάσουν και να εφαρμόσουν για πρώτη φορά μια τεχνική ιδιαίτερα αντιφατική. Συνοπτικά, θα παρουσιαστεί μια ομάδα που κυριαρχούν οι υποομάδες και αναπτύσσονται φαινόμενα "αντι-γκρούπ" έτσι όπως ορίζονται από τη θεωρία της ομαδικής θεραπείας, τόσο από την κλασσική έννοια της ομαδικής ανάλυσης (Foulkes, Bion), όσο και από τη σύγχρονη σχολή του Yalom. Η συνεχής επίθεση τόσο στα όρια όσο και στην ίδια τη διαδικασία της ομάδας επέφεραν μια συλλογική άρνηση στα μέλη εστίασης στις μεταξύ τους αλληλεπιδράσεις και επιπλέον κατέστησαν ολόκληρη την ομάδα αντιπαραγωγική και στάσιμη. Επίσης, η ομάδα αμυνόμενη και εισερχόμενη σε μια θέση εξάρτησης και φόβου, υιοθετεί την "αντιπαραγωγική φλυαρία" καθιστώντας πρακτικά αδύνατη οποιαδήποτε περαιτέρω απόπειρα για πραγματική δουλεία. Η κατανόηση των παραπάνω φυγόκεντρων δυνάμεων από τους θεραπευτές και η αναγωγή τους στο "εδώ και τώρα" ενσαρκώθηκαν στην πρόταση να συνεχιστεί η υπόλοιπη ομάδα με τα φώτα κλειστά, κάτω από συνθήκες απόλυτου σκότους. Η συνέχεια της ομάδας στηρίχτηκε σε διαφορετικές αισθήσεις, γεγονός που προκάλεσε πλήρη αντιστροφή του δυναμικού: ανάγκη ενδυνάμωσης των σχέσεων, παλινδρόμηση σε συνθήκες τραύματος του κάθε μέλους ξεχωριστά, επαγωγή της συνοχής της ομάδας, πολλαπλασιασμό της ενσυναίσθησης, αποφυγή επίθεσης, επικέντρωσης στη διαδικασία του ¨εδώ και τώρα" κα. Επιπρόσθετα, θα επεξηγηθούν και τα προβλήματα της χρήσης μιας καινούργιας και άγνωστης τεχνικής, θα φανερωθούν οι αντιμεταβιβαστικές ανησυχίες των θεραπευτών, θα παρουσιαστούν οι σύνθετες διαστάσεις της αυτοσχεδιαστικής νέας πραγματικότητας της ομάδας και θα περιγραφεί η αρμονική σχέση των θεραπευτών.
Στοιχεία συγγραφέων: Τσιάκος, Δημήτριος*, Χαραλαμπίδης Σταύρος, Μαθιούδης Κωνσταντίνος
Φορείς συγγραφέων  : Ινστιτούτο Γνωσιακής Αναλυτικής Ψυχοθεραπείας
Συγγραφέας που παρουσιάζει: Τσιάκος Δημήτριος

Εργασία 2

Τίτλος: Το Δώρο σε Παιδί Θεραπευόμενης από Συνθεραπευτή ως Μέσο Ανάγνωσης του Φθόνου και Ανταγωνισμού σε Ομαδική Ψυχοθεραπεία βασισμένη στο Πρότυπο Διαδραστικής Συναλλαγής στο Εδώ και Τώρα (μέθοδος Irvin Yalom )
Περίληψη: Σε αυτήν τη διάλεξη θα αναλυθεί η μοναδική περίπτωση παροχής δώρου από Συνθεραπευτή Ομαδικής Ψυχοθεραπείας στην δεκάχρονη καριέρα του ως θεραπευτής Ομάδος σε θεραπευόμενο ομάδος .Η ομάδα αποτελείται από 11 θεραπευμένους και 2 θεραπευτές και είναι μαζί 6 χρόνια. Το δώρο δόθηκε μπροστά στην ομάδα εντός χρονικού πλαισίου διεξαγωγής της χωρίς να το γνωρίζει ο συνθεραπευτής του σε θεραπευόμενη που πριν 6 μήνες γέννησε και αφορούσε στο παιδί της .Το δώρο ήταν μια βρεφική φόρμα. Θα αναλυθεί ο τρόπος που σκέφτηκε και χρησιμοποίησε ο θεραπευτής τον εαυτο του ως βιωματικός συμμετέχων ‘αντί του όλου γκρουπ’ προκειμένου να διασαφηνιστεί με τον εσωτερικό του επόπτη αν ήταν αιχμάλωτος προβλητικής ταύτισης και αν υπήρχαν δεοντολογικά ζητήματα. Θα εξηγηθούν τα δυναμικά της Ομάδος όπως διαμορφώθηκαν στη σχετική Ομαδική συνεδρία καθώς και η σχέση τους με την επόμενη Ομαδική συνεδρία. Στην συνεδρία που δόθηκε το δώρο κυριάρχησε η έκπληξη του ‘μη αναμενόμενου’ και οι κυρίαρχες αναπαραστάσεις του ‘σκληρού θεραπευτή’ που μαλακώνει υπό την μητρότητα της Θεραπευόμενης. Στην επόμενη συνεδρία τα γυναικεία μέλη κυρίως και ειδικότερα αυτά με ναρκισσιστική δομή (εκ των οποίων 2 δεν ήταν και μητέρες) ομολόγησαν την συνδιαλλαγή εσωτερικά με το φθονερό κομμάτι του εαυτού τους το οποίο ήθελε να επιτεθεί -στην μοναδικότητα που απέκτησε με το δώρο του θεραπευτή- η θεραπευόμενη . Ανάγνωσαν την εμπερίεξη της επιθετικότητας τους ως πρόοδο στην θεραπεία ενώ ταυτόχρονα η θεραπευόμενη που εισέπραξε το δώρο αποκάλυψε την φαντασίωση της πιθανούς επίθεσης προς εκείνη από τα υπόλοιπα μέλη της ομάδος .Στο τέλος μας εξήγησε πόσο σημαντικό ήταν για αυτή να λάβει ένα δώρο από τον θεραπευτή που μέχρι τότε δεν της είχε περάσει καν από το μυαλό ότι για χάρη της θα έφευγε από την γνωστή του αντιμετώπιση της ίσης μεταχείρισης στο ομαδικό δυναμικό. Ο υποφαινόμενος ψυχοθεραπευτής αν είχε την ευκαιρία να γυρίσει το χρόνο πίσω θα έκανε το ίδιο!
Στοιχεία συγγραφέων: Χαραλαμπίδης Σταύρος* , Μαθιούδης Κωνσταντίνος, Τσιάκος Δημήτριος
Φορείς συγγραφέων : Ινστιτούτο Γνωσιακής Αναλυτικής Ψυχοθεραπείας
Συγγραφέας που παρουσιάζει: Χαραλαμπίδης Σταύρος

Εργασία 3

Τίτλος: Ομαδική Ψυχοθεραπεία : Η Θεραπευτική Αντιμετώπιση στο Σπάσιμο Ορίων
Περίληψη: Ένα ζήτημα δεοντολογίας που συχνά προκύπτει στην ομαδική ψυχοθεραπεία είναι το σπάσιμο ορίων και η ανάπτυξη εξωτερικών επαφών των μελών (πχ τηλεφωνήματα και συναντήσεις). Η εποπτεία σε ζητήματα τέτοιου είδους είναι αναγκαία, καθώς οι θεραπευτές μαθαίνουν να επιστρατεύουν ειδικούς τρόπους αντιμετώπισης. Σε πρώτο επίπεδο, η παρέμβαση αφορά την διερεύνηση του κινήτρου των μελών για εξωτερική επικοινωνία. Επίσης, διερευνώνται σκέψεις και συναισθήματα των αμέτοχων μελών σχετικά με το θέμα. Σταδιακά ανακαλύπτεται το ασυνείδητο μήνυμα των σαμποτέρ προς όλη την ομάδα. Παρόλα αυτά το φαινόμενο της υπο-ομάδας συζητάται εκτενώς ως ζήτημα όλης της ομάδας παρά μέρους του συστήματος. Το θέμα του σπασίματος ορίων γίνεται «ηχηρό καμπανάκι» και προς τους θεραπευτές, καθώς μπορεί να υποβόσκει κρυφά αισθήματα επιθετικότητας και μοχθηρίας. Η δυσκολία της συντήρησης των ορίων από τα μέλη αποτελεί καταστροφική απειλή για την συνοχή της ομάδας. Για έναν ομαδικό θεραπευτή τα όρια είναι σημαντικά από την άποψη ότι συμβάλλουν στην ομαλή διεξαγωγή του κλινικού έργου. Η συνοχκή και η εγγύτητα προάγονται εντός του ομαδικού πνεύματος και τα μέλη καλούνται να κατανοήσουν την προστατευτική σημασία των ορίων. Μέσω της διεργασίας συχνά ανακτάται ο αυτοέλεγχος των ατόμων που σαμποτάρουν την θεραπεία. Το σπάσιμο ορίων και αντίστοιχες συμπεριφορές (εκπραξίες, acting out κτλ) προκαλούν δυσφορία και στρες σε κάθε θεραπευτή. Στόχος είναι η καλύτερη δυνατή διευθέτηση και η εξισορρόπηση του συστήματος. Οι θεραπευτές έρχονται αντιμέτωποι με τον εαυτό τους και την στάση που πρέπει να κρατήσουν μέσα στην ομάδα. Το πιο συχνό δίλημμα είναι αν θα συμπεριφερθούν τιμωρητικά ή ανεκτικά σε τέτοια θέματα. Είναι γεγονός ότι το σπάσιμο ορίων αποτελεί τον καθρέφτη αμυντικών μηχανισμών, όπως η σχάση και η προβλητική ταύτιση σε ομάδες με ασθενείς με διαταραχές προσωπικότητας. Η εποπτεία και κλινική εμπειρία διδάσκει τον θεραπευτή να συνδυάζει ένα γονικό πρότυπο που θα εμπεριέχει ταυτόχρονα την οριοθέτηση και την κατανόηση. Ένας παραγωγικός τρόπος επίλυσης είναι η σύνδεση των εξωτερικών συμβάντων με το σχεσιακό παρελθόν των μελών της ομάδας. Για παράδειγμα κάτι που συμβαίνει εκτός ομάδας φαίνεται να είναι αναπαραγωγή ρόλων από πρώιμα τραυματικά περιβάλλοντα. Οι ομαδικοί θεραπευτές αναγνωρίζουν ότι τα μέλη που σπάνε τα όρια, τείνουν να επαναλάβουν σχεσιακές στρατηγικές που υιοθέτησαν από σημαντικούς άλλους. Η επεξήγηση στο «εδώ και τώρα» διαμορφώνει τις συνθήκες για επιδιορθωτικές εμπειρίες και την μείωση της σχάσης. Επίσης, λειτουργεί προληπτικά σε μελλοντικές παγίδες και επανάληψη των φαινομένων.
Στοιχεία συγγραφέων: Κωνσταντίνος Μαθιούδης*, Σταύρος Χαραλαμπίδης, Δημήτριος Τσιάκος
Φορείς συγγραφέων : Ινστιτούτο Γνωσιακής Αναλυτικής Ψυχοθεραπείας
Συγγραφέας που παρουσιάζει: Κωνσταντίνος Μαθιούδης